Φεστιβάλ Αθηνών και Επιδαύρου 2016: Παραστάσεις Χορού

Το Φεστιβάλ Αθηνών και Επιδαύρου 2016 περιλαμβάνει ένα πρόγραμμα «νεανικό, εναλλακτικό και πολιτικό που αφουγκράζεται την Ελλάδα και τον κόσμο του 2016» με περισσότερες από 70 εκδηλώσεις, όπως ανέφερε κατά την παρουσίασή του, ο καλλιτεχνικός διευθυντής του Φεστιβάλ, Βαγγέλης Θεοδωρόπουλος. Από τις 10 Ιουνίου έως τις 20 Αυγούστου στα θέατρα της Επιδαύρου και της Μικρής Επιδαύρου, του Ηρωδείου και στους χώρους της Πειραιώς 260 θα παρουσιαστούν οι εκδηλώσεις του Φεστιβάλ με ένα πρόγραμμα που περιλαμβάνει παραστάσεις μουσικής, θεάτρου, χορού, εικαστικά, δρώμενα και παράλληλες εκδηλώσεις.

Στο πρόγραμμα του Φεστιβάλ Αθηνών και Επιδαύρου που ανακοινώθηκε, η τέχνη του χορού είναι παρούσα με 10 παραστάσεις, 7 από ελληνικά σχήματα και 3 από ξένα. 


Παραστάσεις χορού

20-21 Ιουνίου 2016
 
 Alessandro Sciarroni | Untitled_I will be there when you die

Ο Ιταλός χορογράφος και περφόρμερ Αλεσσάντρο Σαρρόνι, στο τριετές project με τον τίτλο Will you still love me tomorrow, ερευνά πρακτικά, μέσω διαφορετικών αισθητικών προσεγγίσεων, ζητήματα όπως η πάλη, η σταθερότητα και η αντίσταση.
Το Untitled_I will be there when you die είναι το δεύτερο μέρος της χορογραφικής αυτής τριλογίας, μια μελέτη πάνω στο χρόνο που περνά. Τέσσερις χορευτές επιδίδονται σε ατελείωτα ζογκλερικά παιχνίδια με κορίνες και κινησιολογικά μοτίβα που μοιάζουν αέναα.


22-23 Ιουνίου
Jan Martens | The Dog Days Are Over
a jumped, minimal and political work for eight performers

Με το The dog days are over, ο Γιαν Μάρτενς κάνει μια μελέτη πάνω στην ανθρώπινη αντοχή. Με βασικό σκοπό να αποκαλύψει τον άνθρωπο που κρύβεται πίσω από τον χορευτή, ο γνωστός δημιουργός οδηγεί τους χορευτές του σε μια χορογραφία που αποτελείται αποκλειστικά από «πηδήματα, δύναμη και γεωμετρία».
Σε μια πολυσύνθετη, δυναμική, εξουθενωτική χορογραφία, μαθηματικής ακρίβειας και συγχρονισμού μεταξύ των χορευτών, είναι αδύνατον να μη συμβούν λάθη. Είναι η στιγμή που οι μάσκες πέφτουν και το άτομο αποκαλύπτεται, καθώς ο αγώνας για τελειότητα αποδεικνύεται μάταιος. Το κοινό έρχεται αντιμέτωπο με τη νέα κατάσταση και καλείται να δει τους καλλιτέχνες με διαφορετική ματιά.


2-3 Ιουλίου
Γεωργία Βαρδαρού | New Narratives

Η χορογράφος Γεωργία Βαρδαρού αφορμάται από την πεποίθηση ότι οι άνθρωποι γεννιούνται με την ικανότητα να αφηγούνται ιστορίες.
Παρότι ωστόσο μπορούν να συνθέτουν τα γεγονότα και τις αναμνήσεις τους γι' αυτόν το σκοπό, ο λόγος δεν είναι πάντα αρκετός. Σε αυτό το σημείο αναλαμβάνει ο χορός να προσφέρει τη βοήθειά του στην κατανόηση του κόσμου. Οι κινήσεις, αφηρημένες ή μη, βρίσκονται σε συνεχή ροή και σύμπνοια με τη ζωντανή μουσική, ανοίγουν το δρόμο προς μια διαφορετική πρόσληψη των γεγονότων και των καταστάσεων.
Η παράσταση είναι μια συμπαραγωγή της Kunst/Werk με το Φεστιβάλ Αθηνών και φορείς απ' όλη την Ευρώπη.

4-5 Ιουλίου
Σοφία Μαυραγάνη - Μπέττυ Δραμισιώτη | Σάλος, The Swell Season

«Σάλος» αποκαλείται το βουβό κύμα, κοινώς η αποθαλασσιά, ένα κύμα δηλαδή που υπάρχει χωρίς να αιτιολογείται από τις παρούσες καιρικές συνθήκες, αλλά οφείλεται σε ανέμους που έχουν προηγηθεί χρονικά ή που συνέβησαν σε άλλες περιοχές. Οι δημιουργοί της παράστασης εντόπισαν τις ομοιότητες με το σήμερα, καθώς όσα ζούμε σήμερα είναι απόρροια του παρελθόντος μας και η τωρινή μας δράση θα επηρεάσει το μέλλον μας.
Με βασικό εργαλείο την κίνηση και τη σωματική εκφραστικότητα, τρεις χορευτές από διαφορετικές γενιές εμπλέκονται σε ένα παιχνίδι εναλλαγής και ανατροπής της αιτιότητας και του χρόνου.

8-9 Ιουλίου
YELP danceco. - Μαριέλα Νέστορα | Αυτό είναι, όχι άλλο, μόνο αυτό

Σε έναν ιδιότυπο κήπο, τρεις χορευτές συνυπάρχουν με τρεις μη χορευτές, που βρίσκονται εκεί ως φυσικά πρόσωπα. Η χορογραφία ρέει ασταμάτητα και συμπλέκεται με αφηγήσεις από την πραγματικότητα των τριών προσώπων, ενώ ο χρόνος κατακερματίζεται, συστηματικά, σε στιγμές. Στη νέα δουλειά της Μαριέλας Νέστορα, ο θεατής καλείται να συλλάβει διαρκώς κάτι που του διαφεύγει, βρίσκεται σε κατάσταση διαρκούς νοητικής και ενσυναισθητικής εγρήγορσης. Αλληλεπιδρά με αυτόν τον τρόπο με τους επί σκηνής ερμηνευτές, καθώς δημιουργεί τελικά ο ίδιος το νόημα του έργου που παρακολουθεί. Έτσι, η παράσταση καταλήγει να είναι ένα αυστηρά προσωπικό βίωμα, που δίνει απόλυτη ελευθερία τόσο στους καλλιτέχνες όσο και στον θεατή.

12-13 Ιουλίου
Ερμίρα Γκόρο | After Party

Το After Party είναι μια σόλο περφόρμανς για την κρίση της μέσης ηλικίας. Η χορογράφος Ερμίρα Γκόρο επικεντρώνεται στην κοινωνική διάσταση του έργου τέχνης και χορογραφεί τη σπουδαία ελληνίδα χορεύτρια Αγγελική Στελλάτου, που αποτελεί η ίδια τον πυρήνα της παράστασης ως περφόρμερ και ως γυναίκα. Η δημιουργία του χαρακτήρα βασίζεται στα προσωπικά βιώματα της χορεύτριας αλλά και στις εμπειρίες άλλων γυναικών.
Η παράσταση προσεγγίζει την κρίση ταυτότητας που φέρνει η μέση ηλικία, καθώς ο άνθρωπος, και ιδιαίτερα η γυναίκα, κατακλύζεται από υπαρξιακά άγχη και ανασφάλειες. Μήπως αυτή η κρίση μπορεί να γίνει η ευκαιρία για αναγέννηση;

21-22 Ιουλίου
Λία Τσολάκη | Flux

Το Flux είναι μια περφόρμανς-ντουέτο, που εξερευνεί τη σχέση του σώματος με την ταυτότητα του ατόμου, προκαλώντας μας ταυτόχρονα να αναλογιστούμε τα όρια ανάμεσα στο άτομο και την κοινωνία. Η χορογράφος Λία Τσολάκη αναρωτιέται κατά πόσο ορίζει το σώμα μας την εικόνα που έχουν τόσο οι άλλοι για εμάς, όσο κι εμείς οι ίδιοι για τον εαυτό μας. Παράλληλα, δεν διστάζει να προσεγγίσει τη σχέση του σώματος με το φύλο, να θέσει το ερώτημα γιατί δεν γίνεται αποδεκτός από την κοινωνία ο ομοφυλόφιλος, ο διαφυλικός, ο ερμαφρόδιτος. Δύο χορευτές γίνονται οι εκφραστές των ερωτημάτων και εξερευνούν με τα σώματά τους όλες τις πιθανότητες, κινούμενοι μέσα σε ένα θολό σκηνικό που δημιουργεί την αίσθηση του «μη κανονικού».

23-24 Ιουλίου 
Michèle Anne De Mey - Jaco Van Dormael - Collectif Kiss & Cry | Cold Blood

Μετά την παγκόσμια επιτυχία του Kiss & Cry, η Μισέλ Αν ντε Με και ο Ζακό Βαν Ντορμέλ επιστρέφουν με την καινούργια τους παράσταση Cold Blood, που αφηγείται τις ιστορίες επτά περίεργων θανάτων. Οι δημιουργοί της παράστασης συνδυάζουν τις τεχνικές και τα μέσα του κινηματογράφου, του θεάτρου, του χορού και της μουσικής, για να δημιουργήσουν μια εντελώς νέα και εντυπωσιακή καλλιτεχνική γλώσσα. Οι μικροκάμερες καταγράφουν και προβάλλουν την ιστορία που διαδραματίζεται ανάμεσα σε απόλυτα ρεαλιστικές μακέτες-μινιατούρες, ενώ μοναδικοί πρωταγωνιστές είναι τα δάχτυλα και τα χέρια που χορεύουν.

30-31 Ιουλίου
Άρια Μπουμπάκη | and we are not at the same place

Η αξία του περπατήματος είναι γνωστή από την αρχαιότητα, καθώς θεωρούταν μια φυσική δραστηριότητα που ταυτίζεται με τη συλλογιστική πορεία. Τα μέλη της ομάδας, που προέρχονται από διαφορετικές χώρες (Γαλλία, Ισραήλ, Βραζιλία και Ελλάδα), επέλεξαν να παρουσιάσουν τη νέα τους δουλειά στην Ελλάδα, μια χώρα που έχει γίνει πέρασμα αμέτρητων σωμάτων, τα οποία περπατώντας έχουν ενώσει Ανατολή και Δύση. Στην παράσταση, τα σώματα δύο χορευτών συμπλέκονται συνέχεια, αποτελώντας το έδαφος πάνω στο οποίο περπατά η τρίτη χορεύτρια. Τα τρία σώματα είναι άρρηκτα συνδεδεμένα και μεταμορφώνονται σε γρανάζια που κινούν το ένα το άλλο. Έτσι, η ομάδα ερευνά το ρόλο του περπατήματος ως καθημερινή κίνηση στη σύγχρονη δημιουργία.

30-31 Ιουλίου
Κατερίνα Ανδρέου | A Kind of Fierce

"Ο ξέφρενος ήρωας είναι εκείνος που ξέρει να ζει πλήρως το παρόν και να εκτιμά αυτό που του συμβαίνει τη στιγμή που συμβαίνει"
- Giordano Bruno

Η αμφισημη φύση του κανόνα και η σχετική έννοια της ελευθερίας κεντρίζουν το ενδιαφέρον μου που παρουσιάζεται σε πρακτικές και γραφές που στήνουν μία ψευδαίσθηση ελεύθερης βούλησης. Το kind of fierce είναι ένα σόλο. Παρατηρεί τη μοναχική του φύση και παίζει με την ιδέα της έκθεσης και της έκφρασης, προσπαθώντας να μην ξεχάσει ότι η σκηνική δράση αφορά την παρούσα στιγμή. Γυροφέρνει την ιδέα της τόλμης, ψαχνοντας τη δική του εκδοχή, με στόχο ν'αφήσει χώρο σε μερικές στιγμές ελευθερίας. Μέσα από μία διαδικασία που συνδέει την οξύτητα της σκέψης με την αμεσότητα της παρόρμησης, επινοώ τους κανόνες για να τους χειριστώ, και παίζω με την αντίθεση, με τις ίδιες μου τις αναφορές, με τις ίδιες μου τις εμμονές. Το kind of fierce είναι ένας χορός που προσπαθεί να αποφύγει τη νοσταλγία , το φόβο, το μοιραίο ή την ελπίδα και όπου όλα είναι σημαντικά και τα πάντα ασήμαντα. Ο δικός μου «ελεύθερος χορός».


Για να δείτε το πλήρες πρόγραμμα του Φεστιβάλ πατήστε εδώ

Last modified on Σάββατο, 10 Σεπτεμβρίου 2016 09:41

Follow Us