Δελτίο τύπου
«Η επίδραση των Σωματοποιημένων (Somatics) πρακτικών στην ποιότητα της κίνησης των χορευτών και την εμπειρία της ροής (Flow)» Τέτη (Παναγιώτα) Νικολοπούλου, Μεταπτυχιακή Διατριβή, 2009, Βιβλιοθήκη
ΤΕΦΑΑ, Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθήνας. Η διατριβή αυτή θέτει και απαντά στο ερευνητικό ερώτημα κατά πόσο οι Σωματοποιημένες πρακτικές (Somatics), επηρεάζουν την εκπαίδευση των χορευτών
προς μια ενοποιημένη προσέγγιση της κίνησης, γεγονός που με τη σειρά του επηρεάζει την ποιότητα της κίνησης αυτής και πώς οι πρακτικές αυτές μπορούν να τους οδηγήσουν στην εμπειρία της Ροής (Flow), έτσι όπως αυτή ορίστηκε από τον ψυχολόγο, Csikszentmihalyi, 1975. Οι Σωματοποιημένες πρακτικές, όπως η πρακτική Felenkrais, το Body Mind Centering, η τεχνική Αlexander, η Ιδεοκίνηση, πρακτικές που προέρχονται από τις θεωρίες του Laban και πολλές άλλες, επηρέασαν την εκπαίδευση του χορού βάζοντας νέα θεμέλια στην προσέγγιση της κίνησης η οποία ποτέ δεν είναι αποκομμένη και ακολουθεί πάντα τις βασικές βιομηχανικές, ανατομικές, ψυχολογικές και παιδαγωγικές αρχές. Οι Release Techniques στο χορό και το Contact Improvisation επηρεάστηκαν από αυτή την ολιστική προσέγγιση του σώματος και της κίνησης. Ο χορευτής έχει ανάγκη να ανακαλύπτει την πνευματικότητα του σώματος του καθώς και τις αιτίες και τις συνδέσεις που υπάρχουν πίσω από τις κινήσεις. Για να το πετύχει αυτό χρειάζεται να γνωρίζει πάντα τις καθαρές αρχές που τις διέπουν. Οι έρευνες δείχνουν ότι οι Σωματοποιημένες πρακτικές διαθέτουν αργή ταχύτητα, ολιστική προσέγγιση, ανατροφοδότηση, εμπειρία από πρώτο πρόσωπο, καθοδήγηση με εικόνες σε σχέση με τη «γεωγραφία» του σώματος κ.ά, έτσι ώστε ο ασκούμενος να μπορεί να επανα-εκπαιδεύσει το σώμα του και να το απαλλάξει από λανθασμένα κινητικά πρότυπα. Επίσης οι πρακτικές αυτές εστιάζουν στη συγκέντρωση της προσοχής και την αφύπνιση ενώ, επιπλέον, διαθέτουν και τα υπόλοιπα χαρακτηριστικά τα οποία μπορούν να οδηγήσουν τον χορευτή να βιώσει.
τη «βέλτιστη εμπειρία» ή τη «συναισθηματική Ροή» που τον οδηγεί να εισέλθει στη «ζώνη ηρεμίας» σύμφωνα με τη θεωρία του Csikszentmihalyi. Η έρευνα αναφέρεται στις βασικές θεωρίες και τα φιλοσοφικά ρεύματα που επηρέασαν το χορό, από τις αρχές του 20ου Φαινομενολογίας και της Σωματοποίησης καθώς και κάνει ιστορική αναδρομή στα πρόσωπα που άλλαξαν την πορεία του σύγχρονου χορού προς μια ενοποιημένη διάσταση. Μέσα από βιβλιογραφική έρευνα η διατριβή αναδεικνύει τις έρευνες που αποδεικνύουν επιστημονικά τη σημασία της Σωματοποιημένης Εκπαίδευσης μέσα από αυτές τις πρακτικές. Η διατριβή αποτελεί μία εμπεριστατωμένη μελέτη πάνω στην πορεία του χορού προς μία σωματοποιημένη, πνευματική και ολιστική προσέγγιση. Στα συμπεράσματά της οδηγείται σε μία ολοκληρωμένη πρόταση για μια εκπαίδευση στο χορό στην οποία ο χορευτής μπορεί να αποτελεί μία δυναμική οντότητα που αφυπνίζεται συνειδητά και μπορεί να απολαμβάνει τα οφέλη της.
Φωτο:Φαίδων Κωνσταντινίδης, 2013, Τίμος Ζέχας, Χριστίνα. Κλεισιούνη, Τέτη Νικολοπούλου