Dance Theater

Προσοχή, εκτελούνται έργα (Χριστίνα Σουγιουλτζή)

Οι καιροί όπου ο χορευτής ήταν αντιπρόσωπος του χορού και ο χορός αντιπρόσωπος μιας κοινωνικά φιλότεχνης, ευαίσθητης, καλλιεργημένης, ταξικά οριοθετημένης, τέλος πάντων «ιδιαίτερης» κοινωνικά ομάδας, η οποία αυτοπροσδιοριζόταν από αυτό της το γούστο, την απόλαυση, τη συνήθεια και πάνω από όλα την ικανότητα της να εκτιμά και τιμά το Ωραίο, μάλλον πέρασαν.
Άφησαν το σημάδι τους βαθύ, σε όλους μας, νομίζω, είτε πλάθοντας το κόμπλεξ της ανεπάρκειας, είτε την πίκρα της κατάπτωσης, ανάλογα πού τοποθετεί τον εαυτό του κανείς.

Και έφτασαν οι καιροί, με την ανθρωπίνη δημιουργία να πάσχει από βαρύ μεταστατικό καρκίνο. Ο Μποντριγιάρ εφήυρε την πετυχημένη, τόσο, περιγραφή, όχι εγώ.
Χριστίνα Σουγιουλτζή
Χιλιάδες πανομοιότυπα αντίτυπα φαινομένων –γεγονότων. Ανεξέλεγκτη, ασταμάτητη αναπαραγωγή, σε όλες τις κλίμακες, σε όλους τους χώρους, ώστε ούτε καν πλέον η παρακολούθηση της πραγματικότητας, (των γεγονότων δηλ. που συμβαίνουν δίπλα μας, καθε μέρα), δεν είναι πιθανή/ δυνατή.

Δεν είναι παράπονο. Είναι παρατήρηση. Αν έχει κανείς μια βάρκα, για να την ταξιδέψει, καλό θα ήταν να υποψιάζεται αν η θάλασσα είναι από νερό ή υδροκιάνιο. Μεγάλη διαφορά. Στη μία περίπτωση επιπλέεις και πας από εδώ-εκεί και στην άλλη βυθίζεσαι και λιώνεις στο ίδιο σημείο. Παρατηρητικότητα, μεγάλο, σπάνιο και χρήσιμο προσόν. Λένε οι βιολόγοι, ανθρωπολόγοι, κοινωνιολόγοι, ψυχολόγοι......και οι χορευτές. Μάθαμε/έμαθα, ό,τι λίγο ή πολύ πιστεύει ο καθένας, ό,τι κατανοεί από το φαινόμενο του χορού, αν όχι αποκλειστικά, τότε κατα κύριο λόγο, παρατηρώντας τους άλλους. Στις πρόβες, στις αίθουσες «μαθήματος» ή όπου αλλού βρίσκονται οι χορευτές, εχει αφιερωθεί και αφιερώνεται άφθονος χρόνος στην απλή παρατήρηση των διπλανών. Παρατήρηση λόγω μαγνητισμού, θαυμασμού, περιέργειας, δυσαρέσκειας, ή απλής συνήθειας του βλέματος να ακολουθεί το ζωντανό -κινούμενο σώμα. Η "αγία" παρατήρηση. Χρειάζεται ησυχία. Για την εσωτερική λέω και Χρόνο. Και χρόνος, ως γνωστόν, δεν απομένει στη μεγάλη μας βιασύνη να προλάβουμε την επιτυχία, που φυσικά οδηγεί, κατά τας γραφάς του παρόντος πολιτισμού, στην ευτυχία. Βιαζόμαστε να κατασκευάσουμε την καλή μας τύχη. Την καλή τυχή, εκείνη, που, εξ ορισμού, δεν κατασκευάζεται, απλώς τυχαίνει. Τυχαίνει συχνά, εμάς ίσως δε μπορεί να πετύχει, προσπαθεί, δε μας προλαβαίνει. Είμαστε τόσο γρήγοροι. Και νομίζω της ξεφεύγουμε, κατασκευάζοντας, όλο και πιο βιαστικά, όλο και περισσότερα, πιθανά σημεία συνάντησης. Φαντάσου παρεξήγηση, να θέλει το σύμπαν να βοηθήσει κι εσύ να μην του κάθεσαι.

Εσωτερική ησυχία...ποιος τα βάζει με την παραίτηση. Μπαίνουμε στη Θρησκεία. Οπότε πάμε πίσω...

Δεν ξέρω τι είναι να είσαι χορευτής, (τώρα που το βλέπω τι είναι να είσαι "κάτι"?). Αρχίζουν τα: είσαι ό,τι κάνεις, είσαι ό,τι ελπίζεις, σκέφτεσαι, επιθυμείς, βλέπεις, είσαι λίγο από ό,τι κοιτάς και άμα το κοιτάξεις πολύ, γίνεσαι μάλλον εντελώς αυτό που παρατηρείς.

Η είσαι και η μορφή σου, η χημεία σου, ο συνδιασμός του DNA σου, η μαγική σπείρα, σπόρος του σύμπαντος μέσα στα κύτταρα, είσαι η εξωτερίκευση των ορμονών σου, ακόμα καλύτερα των ορμέμφυτών σου, των ακατανόητων ενστίκτων σου, αυτών, που υπάρχουν σε ένα χώρο, όπου ο νους και η βούληση βουβαίνονται. Επιστήμες και θρησκείες, τα γυροφέρνουν με απόχες, ενώ αυτά πάντα ξεφεύγουν, εγκληματίες και ήρωες της ανθρώπινης συμπεριφοράς, (τόσα έργα γράφτηκαν/γράφονται γι αυτό εξάλλου) τελως πάντων, για να φτάσουμε κάπου, είσαι δημιούργημα και δημιουργός.

δημιουργία:

α. η ενέργεια, η δράση που παράγει και το οποίο δεν υπήρχε προηγουμένως.
β. η παραγωγή, η διαμόρφωση νέας κατάστασης, νέων συνθηκών

Λεξικό, σωτηρία.


Θα ήταν ένα πιθανό τέλος.


Δεν είναι όμως. Ακολουθεί ερώτηση:

Και γιατί δε μπορούμε απλώς να ζούμε και πρέπει και να δρούμε, παράγουμε , δημιουργούμε.... κλπ?

Εντάξει η προφανής απάντηση που μου ερχεται αυτή τη στιγμή στο μυαλό είναι: και ποιος μπορεί να κάτσει ακίνητος, παρατηρητής της ζωής? ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ δύσκολο να ξεντυθώ την ανακουφιστική στοχευμένη φασαρία της δράσης (σε περιπτώσεις, νομίζω είναι ακριβώς αυτή, η ίδια φασαρία, που ταυτίζεται με την ίδια τη ζωή).

Ιερά πρόσωπα μονο τα καταφέρνουν αυτά, άγγελοι στυλίτες που χαμογελούν ήσυχοι, ατάραχοι σε συνεφένιες δίνες.

Εμείς όχι, είμαστε εδώ κάτω, στο τσιμέντο κατά βάση (με διαλλείματα).
Και στην απόπειρα κατασκευής παραστάσεων.

παράσταση:

α. η απόδοση συγκεκριμένων αντικειμένων ή αφηρημένων εννοιών, σχέσεων κτλ. κατά τρόπο που να τα κάνει αισθητά (κυρ. με την όραση, με την ακοή)
β. η απόδοση, η απεικόνιση του εσωτερικού ή εξωτερικού κόσμου με εικαστικά μέσα.
Δεν ξέρω ειλικρινά αν εμείς είμαστε αυτοί, οι ικανοί να αποδόσουμε ....ή χρειαζόμαστε ΑΜΕΣΗ, τη βοήθεια των στυλιτών, αγγέλων μας, αυτών του χαμογελούν κοιτάζοντας πίσω από τα μάτια, τον παλμό του αίματος και την ανάσα των μαύρων τεράτων του κόσμου των άστρων.
Σαν ύβρις, αυθάδεια τρομερή, μυρίζει μια τέτοια αλαζονία εκ μέρους μας και μετά από τόσες τραγωδίες, αφιερωμένες στο φαινόμενο, ποιος την τολμά?? Θα τον φάνε οι μαινάδες, μανάδες του, στο πίτς.

Έργα τα λένε άλλοι (καλύτερα!)
απόπειρες, μισοτελειωμένα ή μπορεί και μεγαλειώδη σκαριά πλοίων, προορισμένων για μικρά, μεγάλα ταξίδια (σε ωκεανούς ή θαλασίτσες νερού ή υδροκυάνιου, μη λέμε τα ίδια...)

έργο:
. ανθρώπινη δραστηριότητα, ιδίως εργασιακή, αποτέλεσμα σωματικής ή πνευματικής εργασίας.
. η πράξη σε αντιδιαστολή ή σε αντίθεση με τα λόγια για άμεση εκτέλεση ενέργειας.

2. το αποτέλεσμα ορισμένης δραστηριότητας.
(Η μηχανική το ορίζει πιο ποιητικά: το αποτέλεσμα που δημιουργείται, όταν μια δύναμη επενεργεί σε ορισμένο σώμα.)

Και δυνάμεις υπάρχουν άφθονες σε εκπληκτικούς συνδυασμούς, παράγουν ορμές, πιέσεις, ρεύματα, ανυψώσεις, γκρεμούς και τοπία, γρίφους, μυστήρια, μυστικά, μνήμη, λήθη, έρωτα.

Οι δυνάμεις. Σ εμάς επενεργούνε, τι φταίμε εμείς, τι να κάνουμε? Δυνάμεις είναι Αυτές! Θεέ μου, λέμε, Κυριε των Δυνάμεων. Θεός πρέπει να είσαι να τα καταφέρεις να τις κυριεύεις. Αν όχι, σου επενεργούν και κάνεις έργα. (Γι αυτό ο Θεός δεν κάνει τίποτα, αιώνες γκρινιάζει η ανθρωπότητα, τον κήδεψε τώρα, πάει. Θέλουμε έργα, δε φτάνουν τόσα φαινόμενα). Σωτηρία και πάλι. Συνέχεια σωζώμαστε από φρικτές μοίρες, δεν το ξερουμε, αγνοούμε εντελώς το χειρότερο από το οποίο ξεφεύγουμε, αμέριμνοι, συγκεντρωμένοι στο μέλλον, οπότε δεν ευγνωμονούμε αρκετά, και δεν ευχαριστούμε όσο θα έπρεπε το σύμπαν, κοιτάζοντας εκστασιασμένοι το παρελθόν των διαφυγών μας. Εντάξει, σε καποιες περιπτώσεις, υπάρχει το άλλοθι της ανάθεσης. Μας λέει κάποιος: εσύ που φτιάχνεις τόσο καλές καρέκλες, μπορείς να μου κάνεις μία, τη χρειάζομαι για να κάθομαι.

Ναι, βέβαια, ευχαρίστως.
Βάζεις όλη σου την τέχνη

Τέχνη: ανθρώπινη δραστηριότητα που στηρίζεται σε ορισμένες γνώσεις και εμπειρίες και που έχει ως σκοπό τη δημιουργία ενός πνευματικού ή τεχνικού έργου.

α. δημιουργία έργων που εκφράζουν το αισθητικά καλό και προκαλούν στο θεατή, στον ακροατή ή στον αναγνώστη αισθητική απόλαυση
β. επιδεξιότητα, ειδική ικανότητα) και ορίστε έφτιαξες κάτι, μπορεί να λειτουργεί ή όχι και ίσως στην καρέκλα σου να μην κάτσει ποτέ, κανένας, γιατί είναι πολύ άβολη, βρε αδελφέ.
Τι γίνεται όμως αν κανείς ποτέ δε σου το ζητήσει?
Σ αυτήν την περίπτωση εσύ κάθεσαι, με την τέχνη σου πάλι, και φτιάχνεις καρέκλες ανάμεσα σε άλλους που φτιάχνουν καρέκλες, καρεκλίτσες, σκαμπό, πολυθρονάκια, παγκάκια, καναπέδες ....φυσικά με την απόλυτη πεποίθηση ότι η δική σου καρέκλα είναι η αυθεντική μετενσάρκωση του θρόνου της Κλεοπάτρας και του μικρού αχυρένιου σκαμπό, ας το πούμε, στη στάνη της Βηθλεεμ και να τες που βγαίνουν, στη σειρά των παρατεταγμένων καθισμάτων για να δούμε τελικά, αν θα καταφέρουν να επιτελέσουν τη λειτουργία τους, ως καθίσματα.

Λειτούργημα: χαρακτηρισμός επαγγέλματος που έχει έναν ευρύ και σοβαρό κοινωνικό ρόλο (π.χ.γιατρός)

Αλλά δεν είμαστε/είμαι ούτε τέτοιοι/ α. Ποτέ χορευτής απόσο ξέρω, δεν έσωσε ετοιμοθάνατο. Οπότε, πάμε στην τελευταία μας λέξη, γιατί πόσα κιόλας να γράψει κανείς, κουράζεται κι άλλος να διαβάζει.

Επάγγελμα (κάθε εργασία, κοινωνικά ή νομικά αποδεκτή, που ασκείται επί μικρό ή μεγάλο χρονικό διάστημα για βιοπορισμό).

Να τος και ο βιοπορισμός. Μιζεριασμένος. Γιατί κάπως χρειάζονται να βρεθούν κάποια λεφτά, με λεφτά βιοπορίζεσαι. Η μιζέρια είναι στο παρακάλεμα. Δώσε μου το αυτό, το αξίζω, μου ανήκει, το δικαιούμαι, το χρειάζομαι. Ποιος να το δώσει? Ο κοινωνικός θεός πέθανε κι αυτός, λίγο μετά τον άλλο, τον ουράνιο. Εμείς είματε μόνο εδώ. Οπότε, δε μπορεί, θα βρεθεί τρόπος. Παντα βρίσκεται ΚΑΠΟΙΟΣ τρόπος. Για την επιβίωση, τον βιοπορισμό. Με πολύ χιούμορ, μια σχετική αποστασιοποίηση και τη δυνατή εμπιστοσύνη στο γύρω. Το πριν και το μετά. Με την επαγγελία (: υπόσχεση, επίσημη υπόσχεση ή διαβεβαίωση που δίνει ή υποχρέωση που αναλαμβάνει κάποιος να κάνει κάτι πολύ καλό ή πολύ σημαντικό) τι γίνεται?

Λέξεις /βομβες μεγατόνων κρύβονται στις πιο απλές ερωτήσεις.
Και συ τι επαγγέλλεσαι λοιπόν; ρωτάει.
Και εννοεί και εσύ τι μπορείς να υποσχεθείς? Δε νομίζω ότι η υπόσχεση δένεται με την πραγματοποίση / δημιουργία της νέας συνθήκης (βλέπε παραπάνω λεξικό). Μάλλον έχει να κάνει με την εμμονή στην προσπάθεια, ίσως προσπάθεια να είναι λάθος λέξη, γιατί ζευγαρώνει με την ανταμοιβή. Τελωσπάντων πίστη, σιγουριά στις δυνάμεις, όχι στις δυνάμεις μου, αλλά σ' αυτές που μου επενεργούν (βλέπε...), ότι θα με πάνε στο σωστό τόπο.

Α, εγώ? χορευτής είμαι.


Χριστίνα Σουγιουλτζή (Κι όμΩς κινείται)


Η Χριστίνα Σουγιουλτζή γεννήθηκε στην Αθήνα. Αποφοίτησε από την Ανωτέρα Επαγγελματική Σχολή Χορού Ν. Κονταξάκη και το Φυσικό τμήμα του Πανεπιστημίου Αθηνών. Από το 1999 μέχρι το 2003 συμμετείχε σε όλες τις παραγωγές της Ομάδας Χορού Σχεδία στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Την περίοδο αυτή η ομάδα συνεργάστηκε με τους Steve Paxton, Simone Forti, David Zambrano, Alito Alesi, Peter Ryan κ.ά. Από το 2003 ως το 2008 συμμετείχε στο χώρο Κρατήρα, όπου συνεργάστηκε με την ομάδα χορού Sinequanon, στον Μυστικό Δείπνο. Παράλληλα, στον ίδιο χώρο ιδρύεται το σωματείο και όμΩς κινείται με τον Αργεντινό ακροβάτη Camilo Bentancor. Από το 2003, το και όμΩς κινείται παρουσίασε τα έργα: ΑRRiBA, ψέΜα του Νεύτωνα, Inferno, AzIf, PurgatoRio, Il PaRRaiso, medDeT* και ΤΟ ΣΩΜΑΤΙΔΙΟ ΤΟΥ ΘΕΟΥ. Συνεργάστηκε με το Σ. Χατζάκη, τη Ρ. Πατεράκη, τη Μ. Γιεμεντζάκη, το Χ. Στρέπκο, την Ν. Ζούκα, τη Βιομηχανική, το Χ. Μανταφούνη, τη Σ. Σπυράτου, τη Μ. Αγγέλου, την Τ. Αργυρίου και τους Χαΐνηδες.

 

Share this post

Last modified on
Greek English French German Italian Spanish
Τρίτη, 11 Δεκεμβρίου 2018

Παραστάσεις χορού σήμερα

Στοιχεία Επισκεψιμότητας

Top Visiting Day: 10-24-2018 : 1948
Αριθμός μελών σε σύνδεση: 0
Επισκέπτες τώρα: 911
Εγγεγραμένα μέλη: 4346
Τώρα σε σύνδεση:
-
Dancetheater.gr. All rights reserved 2010-2016

Login or Register

LOG IN

resources