“Βουλιάζω στην έρημη θάλασσα.
Απεγνωσμένα φωνάζω βοήθεια.
Το στόμα μου γεμίζει αλμύρα.
Με το μικρό μου δάκτυλο εκπέμπω:
S.O.S.
Μετά ο βυθός.
Κι όμως ξέρω καλά
Ότι έχεις ένα ραδιόφωνο.
Φαίνεται το ξέχασες κλειστό.”
(ποίημα του Φώτη Λίνου)

Αφηρημένες εικόνες και γεγονότα από την παιδική και ενήλικη ζωή με θέμα την καταπίεση, την κακοποίηση και την περιθωριοποίηση, γίνονται αφορμή για τη δημιουργία μιας παράστασης όπου ο χορός, το θέατρο και η μουσική δρουν απελευθερωτικά.

Πρόκειται για μία σύμπραξη ελλήνων ηθοποιών και γάλλων χορευτών, οι οποίοι με αφετηρία μαρτυρίες, σκέψεις, γράμματα ανθρώπων καθώς και κείμενα διαφόρων συγγραφέων επιχειρούν να κάνουν τη σκέψη εικόνα και την εικόνα δράση.

Παραγωγή: Jam Art Company
Σύλληψη- Γενική Επιμέλεια: Κωνσταντίνος Τσακιρέλης
Πρωτότυπη μουσική: Πάνος Κερασιώτης
Κοστούμια: Χαράλαμπος Νικολάου
Ερμηνεύουν: Μαρία Ανδρικοπούλου, Νεφέλη Δαλιάνη, Ισιδώρα Μπουζιούρη, Ειρήνη Μπούνταλη, Ειρήνη Φαναριώτη, Charlotte Belec, Rémi Leblanc-Messager, Benjamin Tricha.
Πιάνο (ζωντανά): Γιάννης Κασσώτης
Βιολί (ζωντανά): Ισιδώρα Μπουζιούρη