Dance Theater

Μαρία Γοργία: "Η κρίση και η επισφάλεια ισχυροποιούν την Οικογένεια" Featured

Το Μονόπετρο του Πύργου
Μαρία Γοργία

Συνέντευξη: Ναταλία Κουτσούγερα (Dancetheater.gr)

Η χορογράφος Μαρία Γοργία είναι γνωστή για τον ακούραστο ζήλο που την διακρίνει, τη λεπτότητα και την ακρίβεια που χαρακτηρίζει τις παραστάσεις της και για το έντονο κοινωνικο-πολιτικό τους περιεχόμενο στο σφυγμό της σύγχρονης, αλλά και διαχρονικής «κρίσης», στο οποίο τολμά να καταβυθιστεί θαρραλέα μαζί με τους/τις πρωταγωνιστές/τριές της. Ιδιαίτερα τα τελευταία χρόνια επιδιώκει να προσδώσει μια διασωματική και διαδραστική ποιότητα στα έργα της που λαμβάνουν τη μορφή ενός βιωματικού παιχνιδιού, όπως το «Στην άκρη του Βατήρα» και το «Νηπιαγωγείο» με επίκεντρο τη ναρκισσιστική κοινωνία, την έμφυλη αισθητικοποίηση του εαυτού και τη σχέση του ατόμου με τους γονείς. Αυτή τη φορά το Dancetheater.gr είχε τη χαρά να αποσπάσει από την πολύπλευρη χορογράφο μια αναστοχαστική και διεισδυτική συνέντευξη για τη νέα ρηξικέλευθη δουλειά της «Το μονόπετρο του Πύργου» με επίκεντρο την πυρηνική οικογένεια και την αίσθηση του ανήκειν, όπου μας μιλά περισσότερο για τη φιλοσοφική και ψυχαναλυτική οπτική πίσω από το έργο της και λιγότερο για την ερμηνευτική του, στρέφοντας τη συζήτηση στη δική της βιωματική εμπειρία.
Μαρία Γοργία: "Η κρίση και η επισφάλεια ισχυροποιούν την Οικογένεια"
• Ποιό ήταν το κίνητρο και το σημείο εκκίνησης για να εμπνευστείς το μονόπετρο του Πύργου; Τι σε ώθησε στη μετατόπιση από τον ναρκισσιστικό παλιμπαιδισμό του Νηπιαγωγείου στην επίδραση της πυρηνικής οικογένειας ως προς την αναγκαιότητα-επιβολή της αίσθησης του ανήκειν;

Το σημείο εκκίνησης αισθάνομαι ότι ήταν η διερώτηση «από που έχει τις ρίζες του αυτός ο αιώνια ανήλικος ενήλικας;». Είτε πάρει τη χαρακτηροδομή ενός νάρκισσου εγωκεντρικού είτε πάρει εκείνη του αντίθετου άκρου, τί σχέση έχει η οικογένεια που τον «έπλασε»; Μήπως η στενή (ενίοτε) αιμομεικτική σχεδόν, πυρηνική δομή δημιουργεί στο άτομο τέτοιες παθογένειες; Το τελευταίο εξάμηνο άρχισα να εστιάζω σε προσωπικό επίπεδο περισσότερο στη σχέση μου με τη μάνα μου, αλλά και στη σχέση των ατόμων που είχα τη στενότερη προσωπική σχέση και τη σχέση αυτών με τη μάνα τους κυρίως. Όπως πολύ καθαρά το αναλύει ο Ντέιβιντ Κούπερ η σημαντικότερη «διαμόρφωση» του ατόμου γίνεται στα πολύ πρώτα χρόνια της ζωής του που, σύμφωνα με τα πλειοψηφικά συμπεράσματα των ανθρωπολογικών επιστημών αλλά και της ψυχολογίας και ψυχανάλυσης, ζει ως εξάρτημα του σώματος και του μυαλού της, μιας και εκείνη έχει «διδαχθεί» από τη δική της μάνα ότι κάτι της λείπει...

• Πόσο προβληματική είναι κατά τη γνώμη σου η ανάγκη του υποκειμένου για ένταξη; Και αυτή βρίσκεται a priori στον αντίποδα της ανάληψης της κυριότητας και αυτοκυριαρχίας του εαυτού;

Προβληματική είναι όταν το άτομο νιώθει ανίκανο, ελλιπές και ανάξιο όταν περνάει περιόδους μοναχικότητας, ή ακόμα περισσότερο, όταν κατασκευάζει έτσι τη ζωή του ώστε να μη μείνει μόνο του ούτε για ένα πολύ μικρό χρονικό διάστημα. Οι σχέσεις του τότε γίνονται εξαρτητικές και είτε εκπαιδεύεται από πολύ νωρίς στο να ικανοποιεί τις ανάγκες του «θηλάζοντας» τους πιο κοντινούς του, είτε προσκολάται στον άλλον «μητρικά», δηλαδή όντας σε ένα συνεχή ρόλο προσφοράς και ικανοποίησης των αναγκών του άλλου. Αυτά βέβαια είναι τα δυο άκρα. Είναι σα να μην έχει κοπεί ποτέ κατά μια έννοια ο ομφάλιος λώρος, ή να κόπηκε ίσως απότομα και τραυματικά...

• Σε αυτή την αίσθηση του ανήκειν του υποκειμένου που καλλιεργείται από την οντολογία της πυρηνικής οικογένειας, εκτός από την τελευταία ως αιτία παραγωγής της, ποιοι οι ρόλοι των (ενίοτε εξωγενών) παραγόντων της φθοράς, της επισφάλειας, του θανάτου και της ανάγκης για προστασία ή προστατευτικότητα; Θεωρείς ότι αυτά είναι πάντα διαμεσολαβημένα από την ρυθμιστική υφή της οικογένειας;

Ναι, κατά ένα τρόπο και ως ένα σημαντικό βαθμό, εκτός κι αν το άτομο καταφέρει να κάνει την «επανάστασή» του... Η φθορά, η επισφάλεια, ο θάνατος είναι παράγοντες που μαθαίνει το άτομο από πολύ νωρίς να τα διαχειρίζεται, ή να νιώθει εντελώς αδύναμο να τα διαχειριστεί, επηρεασμένο από τον τρόπο που τα διαχειρίζονται ή δεν τα διαχειρίζονται οι γονείς του.

• Κατά τη γνώμη σου ποια θα ήταν η ιδανικότερη και η πιο απελευθερωτική μορφή ερωτικής και διαπροσωπικής επαφής; Μπορεί να υπάρξει αγάπη και αυτοκυριαρχία έξω από την εξάρτηση, την αίσθηση του ανήκειν και την προβολή του μητρικού; Θα μπορούσε να υπάρξει απόλυτη κυριότητα του εαυτού χωρίς προσαρτήσεις άλλων ανθρώπων στον εαυτό από τη στιγμή που ο ίδιος ο εαυτός ενέχει την ετερότητα εντός του;

Απόλυτη κυριότητα με αυτή την έννοια όχι, αλλά και μόνο η συνειδητοποίηση της ετερότητας ή στοιχείων των άλλων στον Εαυτό, είναι μια μορφή πρόθεσης για ξετύλιγμα του κουβαριού του Εγώ και ξεχώρισμα του μάλλον από το αιμομεικτικό «εμείς η οικογένεια». Φυσικά και μπορεί να υπάρξει αγάπη και αυτοκυριαρχία έξω από την εξάρτηση και την αίσθηση του ανήκειν! Για την ακρίβεια, η «καθαρή» αγάπη έχει λίγη σχέση με αυτό που συμβαίνει στις εξαρτητικές σχέσεις, οι οποίες είναι κατά κύριο λόγο σχέσεις βολέματος, σχέσεις που ο ένας καλύπτει τις ανάγκες του (τις προσωπικές του τρύπες) είτε όντας στο ένα άκρο, ως αδύναμος-ανήλικος-που έχει ανάγκη να τον τρέφουν (όχι μόνο υλικά αλλά και συναισθηματικά), και ο άλλος καλύπτει τις ανάγκες του ως προστάτης-μητέρα-πατέρας-τροφός, που νιώθει δυνατός και σημαντικός μόνο μέσα από αυτό το ρόλο. Οι σχέσεις αυτές μπορεί να φαίνονται πολύ «αγαπησιάρικες» αλλά πολύ συχνά δεν έχουν να κάνουν με το ποιός είναι ο ένας ή ο άλλος άνθρωπος, αλλά με το τί του παρέχει...Δε μιλώ βέβαια ως ο άνθρωπος που έχει καταφέρει να έχει αυτοπληρότητα, γιατί έχω και εγώ τα θέματά μου, αλλά το έχω δει να υφίσταται, αν όχι σε απόλυτη μορφή, τουλάχιστον σε καλά επίπεδα. Οι άνθρωποι λοιπόν που είναι μαζί με πιο υγιή τρόπο (αναφέρομαι στις πιο στενές διαπροσωπικές σχέσεις, τις ερωτικές) είναι εκείνοι που μπορούν να μείνουν μόνοι, χωρίς να αισθάνονται ελλιπείς ή προβληματικοί ή ασήμαντοι και η ιστορία της ζωής τους μπορεί να το έχει επιβεβαιώσει αυτό.

• Υπάρχει μια κοινή συνιστώσα στα δύο βιβλία που αναφέρεις που να συνοψίζει την εμπειρική σου αποτύπωση και συνακολούθως την καλλιτεχνική;

Τα δύο βιβλία (Ντέιβιντ Κούπερ «ο θάνατος της οικογένειας» και Φραντς Κάφκα «ο Πύργος») έρχονται για να βάλουν τα θεμέλια κατά κάποιο τρόπο, της προσωπικής μου εμπειρίας, να στηρίξουν αυτό που θέλω να εκφράσω και που με προβληματίζει πάρα πολύ έντονα το τελευταίο αυτό διάστημα. Η κοινή συνιστώσα είναι το κεντρικό νόημα του έργου, δηλαδή η βαθειά και αλύτρωτη σχεδόν ανάγκη του ατόμου που προέρχεται από αυτές τις παθογενείς οικογένειες, να ανήκει κάπου ώστε να νιώθει ότι έχει ταυτότητα και ότι είναι σημαντικό!

• Ποια η ιδιαιτερότητα της ελληνικής οικογένειας σε όλη αυτή την προβληματική που αναπτύσσεις σχετικά με τον ρόλο της πυρηνικής οικογένειας στην εγκαθίδρυση της εξάρτησης από ετεροπροσδιορισμούς και εντάξεις;

Η ελληνική οικογένεια κτίζει την εξάρτηση του ατόμου και την αίσθηση της ανεπάρκειάς του σε μεγαλύτερο βαθμό από ό,τι π.χ. σε άλλες κεντροευρωπαικές χώρες. Βέβαια σε κάποιες από αυτές μπορεί να έχουμε το άλλο άκρο, που κι αυτό είναι προβληματικό ως προς μια υγιή συναισθηματική ανάπτυξη του ατόμου. Όμως εγώ θεωρώ ότι η δομή της Πυρηνικής Οικογένειας είναι εξαρχής προβληματική, αν και είναι πιο εύκολη μάλλον σε ό,τι αφορά στις διάφορες λειτουργίες της. Είναι πολύ προσωποκεντρική θα έλεγα, με την έννοια ότι δίνει μεγάλη εξουσία και επιρροή στα 2 κεντρικά πρόσωπα (μητέρα, πατέρα), και περισσότερο βέβαια στη μητέρα (αυτό βέβαια ως ένα βαθμό είναι αναπόφευκτο). Είναι πολύ «κλειστή» αυτή η μορφή οικογένειας νομίζω και μιλώ κυρίως σε σχέση με τα ερεθίσματα που παίρνει το παιδί.

• Η σημερινή κρίση και η αυξημένη επισφάλεια πώς επηρεάζουν αυτή την αίσθηση του ανήκειν; Σε κοινωνικο-πολιτικό επίπεδο μέσα από τις σύγχρονες συλλογικότητες, αλλά και ως προς τις ερωτικές σχέσεις. Υπάρχει στην απ-αλλοτρίωση και στην έννοια της «κρίσης» ευρύτερα κάποια επαναστατική δυναμική που μπορεί να απελευθερώσει το άτομο από οιδιπόδεια συμπλέγματα και άλλους ασυνείδητους εξαναγκασμούς;

Η κρίση και η επισφάλεια ισχυροποιούν την Οικογένεια και την ανάγκη του ανήκειν. Όπως λέει και ο Ντέιβιντ Κούπερ, η Οικογένεια «ενισχύει την πραγματική εξουσία της κυρίαρχης τάξης σε οποιαδήποτε εκμεταλλευτική κοινωνία» (όπως είναι οι καπιταλιστικές κοινωνίες κατά τη γνώμη μου). Δεν πιστεύω ότι το άτομο μπορεί να απελευθερωθεί από τα συμπλέγματα αυτά με τη βοήθεια των συλλογικοτήτων! Δεν το πιστεύω μάλλον καθόλου αυτό. Θεωρώ ότι μπορεί να φορά το ένδυμα της συλλογικής δράσης και να λειτουργεί στις ομάδες αυτές αντίστοιχα με τον τρόπο που λειτουργεί στις πολύ κοντινές του σχέσεις...

• Το μη-ανήκειν ή ο μοναχισμός δεν μπορούν να αποτελούν εξίσου ενδείξεις ελιτισμού και υποταγής σε δεδομένες αισθητικές δομές όπως έχεις αναλύσει στα προηγούμενα έργα σου, καθώς και την απόλυτη εγκλωβιστική ενσωμάτωση του οικογενειακού μορφώματος ή μητρικού προσώπου; Το ανήκειν μας καθιστά αυτόματα λιγότερο ελεύθερους; Ή οι όροι που συνιστούν το ανήκειν μας;

Και τα 2 είναι πλευρές του ίδιου νομίσματος....Δε μας καθιστά αυτόματα λιγότερο ελεύθερους το «ανήκειν», ούτε ο μοναχισμός μας καθιστά αυτόματα ελεύθερους! Κάθε άλλο...Ναι είναι οι όροι που συνιστούν το ένα ή το άλλο. Εγώ θεωρώ (και όχι μόνο εγώ βέβαια) ότι ο άνθρωπος είναι κοινωνικό ον πάντως.

• Παρατηρούμε σήμερα τη σχεδόν σχιζοφρενική συνύπαρξη της ανάγκης για εγγύτητα και σταθερή συμμετοχή σε νέες συλλογικότητες και κοινοτισμούς από τα κάτω (για πολλούς λόγους, όπως επίλυσης προβλημάτων, πολιτικής τοποθέτησης, αισθητικής επιλογής) παράλληλα με τη ρευστή περιπλάνηση σε εφήμερες κοινότητες και επαφές (ερωτικές/φιλικές) που παράγονται από τις συνθήκες της σύγχρονης τεχνολογίας. Δίνεται πιστεύεις μέσα από αυτές τις μορφές πληθυντικής επιτελεστικότητας (Αθανασίου & Μπάτλερ 2016) η δυνατότητα για απαλλαγή ή διάρρηξη από τα δεινά μιας αναγκαιότητας του ανήκειν με «παραδοσιακούς» τρόπους και του γόρδιου δεσμού με την πυρηνική οικογένεια ή πρόκειται για μια νέα ανακύκλωση με νέους ή πιο αρνητικούς τρόπους;

Δεν ξέρω....πιστεύω ότι για την ώρα είναι επιφανειακή η επιρροή τους, ή ακόμα χειρότερα, καλλιεργούν μια τάση για καταναλωτισμό και στις ανθρώπινες σχέσεις...Θα φανεί στο μέλλον αυτό, σε 1-2 δεκατετίες. Πάντως, το κεντρικό ζήτημα είναι όχι να αλλάξει μόνο η δομή της Πυρηνικής Οικογένειας, (στο βαθμό που αυτό είναι εφικτό), αλλά το άτομο να έχει την ανάγκη να γνωρίσει τον εαυτό του, να μάθει ποιός είναι και κατόπιν να ανοίγεται στη συνύπαρξή του με τον άλλον. Έτσι μόνο μπορεί να «δει» και τον άλλον και να κτίσει μια πιο υγιή συναισθηματική σχέση μαζί του. Να μην επισκιάζεται αυτό το ταξίδι ανακάλυψης του Εαυτού από τους φόβους που του καλλιεργεί η Οικογένεια (φόβος μοναξιάς, θανάτου, ανεπάρκειας κτλ).

• Πώς αναλύεις τον όρο μητριαρχική πατριαρχία; Ως επικαλυμμένη πατριαρχία με ένα μητριαρχικό πέπλο ή ως κάτι άλλο; Πώς επιδιώκεις να το περιγράψεις αυτό στο έργο;

Εννοώ ότι ενώ η επιρροή της μάνας είναι ίσως πιο καθοριστική για το παιδί, μέσα σε αυτή τη δομή της Πυρηνικής Οικογένειας, οι μητέρες συνειδητά ή ασυνείδητα συνεχίζουν να παίζουν το παιχνίδι του μεγαλώματος του παιδιού με πατριαρχικούς όρους, δηλαδή κτίζουν μια εξουσιαστική σχέση με το παιδί τους, ακόμα κι αν προς τα έξω φαίνεται πολλές φορές το αντίθετο, ακόμα κι όταν όλο αυτό δεν το κάνουν συνειδητά! Άρα πρέπει να ξεφύγουμε λιγάκι - όσο μπορούμε - από αυτή την ρομαντικά καλή μορφή της οικογένειας και να μιλήσουμε για την καλυμμένη, ήδη καθυπόταξη του παιδιού μέσα στο σ΄ αυτή και για την προετοιμασία του στην ανεπάρκεια και την συνεχή άσχημη εξάρτηση από τον άλλον. Έτσι μπορούμε να φανταστούμε σύμφωνα με τις παραπάνω συνθήκες, τι το περιμένει στο μέλλον.
Όπως αναφέρει ο ψυχολόγος Λάμπρος Κερεντζής, η ελληνική οικογένεια μέσω της φροντίδας της κατάφερε να κατασκευάσει πολίτες οι οποίοι δεν στηρίζονται στα δικά τους γνώσιο-συναισθηματικά δεδομένα, διότι δεν έχουν εμπιστοσύνη στον εαυτό τους και τις περισσότερες φορές, ο εαυτός γίνεται το πεδίο μιας σύγκρουσης εσωτερικής και εξωτερικής που την ονομάζουν "Εγώ".

• Πώς λειτουργεί η διάδραση με το κοινό στο Mονόπετρο;

Το έργο αυτό έχει κάποιες «συμμετοχικές» θα τις ονόμαζα, σκηνές, που δε θα ήθελα να αποκαλύψω. Οι σκηνές αυτές μπορούν να πραγματοποιηθούν μόνο με τη συμμετοχή του κοινού το οποίο καλείται να ακολουθήσει τις οδηγίες μας και δεν του δίνεται η «ελευθερία» ή το «δικαίωμα» να δράσει με τέτοιο τρόπο ώστε να αλλάξει την πλοκή του έργου. Θέλω το κοινό να παίξει το «παιχνίδι» μας ώστε να έχει μια βιωματική εμπειρία σε κάποιες συγκεκριμένες σκηνές. Αυτές οι σκηνές για μένα δε θα είχε νόημα να γίνουν με άλλο τρόπο (αναπαράστασης ή άλλο).

Μπάτλερ Τζ. και Αθανασίου Α. (2016). Απ-αλλοτρίωση: H επιτελεστικότητα στο πολιτικό. Αθήνα: Τόπος.

Συνέντευξη: Ναταλία Κουτσούγερα (Dancetheater.gr)

Share this post

Last modified on
Greek English French German Italian Spanish
Δευτέρα, 25 Σεπτεμβρίου 2017

Παραστάσεις χορού σήμερα

.

Πες ό,τι θες

History
admin: Τον μήνα Ιούλιο η επισκεψιμότητα του Dancetheater.gr ξεπέρασε τις 95.000 επισκέψεις!
admin: Τον μήνα Ιούνο η επισκεψιμότητα του Dancetheater.gr ξεπέρασε τις 94.500 επισκέψεις!
admin: Τον μήνα Μάιο η επισκεψιμότητα του Dancetheater.gr ξεπέρασε τις 96.500 επισκέψεις!
annakiii: καλησπερα!! μηπως ξερει κανεις αν παραδιδονται μαθηματα twerk στην αθηνα?
admin: Για να προμηθευτείτε την κάρτα πατήστε στο banner στην κορυφή του site.
admin: admin: Εννοείτε να προμηθευτείτε την κάρτα ή να εντάξετε το μαθημα σας στην κάρτα?
psycorps: καλησπέρα πως μπορώ να ενταχθώ στην κάρτα dance theatre plus?
admin: Η κάρτα Dancetheater Plus είναι πλέον διαθέσιμη.
Margianna: Υπαρχει καποια ανακοιωση για την καρτα dancetheatre plus?
evoulatisvroxis: καλημερες. Πως αποκτουμε τη καρτα dancetheater plus?
3 τελίτσες: Η Elizabeth Harrod 5 μέρες πριν γεννήσει!!! «link»
3 τελίτσες: Η Elizabeth Harrod, σολίστ του Βασιλικού Μπαλέτου (Royal Ballet), 3 εβδομάδες πριν γεννήσει!!! «link»
3 τελίτσες: φωτο: 7 μηνών έγκυος Elizabeth Harrod, σολίστ του Royal Ballet «link»
3 τελίτσες: RAD's new Advanced 1 & 2 male syllabi. «link»
admin: Τις θέσεις για τα σεμινάρια του Akropoditi κερδίζουν: ΚΙΤΣΙΟΥ ΓΙΩΤΑ, Αρέστη Εύη, Τσαλκιτζογλου Μαριτα, Ηρώ Μητρούτσικου, Σπύρος Πετρίτης. Καλή διασκέδαση και καλά μπάνια!
something: Tiny Dancers Among Us «link»
drakaki: Γιούπι!!!!! Ευχαριστωωωώ dancetheatre για τη θέση στο εργαστήριο φωνής της Καζαντζίδη στο Dance fest Akropoditi
something: ''Σε κάθε περίπτωση, ο χορευτής που θέλει να γίνει καλός στο μοντέρνο πρέπει να έχει βάσεις κλασικού μπαλέτου.'' ~ Yolanta Zaharieva, χορογράφος και καθηγήτρια μπαλέτου
admin: Στο Acroplane θα πάνε οι: Παναγιωτακοπούλου, Καπετανάκη, Χριστίδη. Καλή διασκέδαση!
ernper: Σας ευχαριστώ πολύ για την πρόσκληση για την "Ωραία Κοιμωμένη¨" Ερνέστος Περάκης
admin: Τις προσκλήσεις για την Ωραία Κοιμωμλενη κερδίζουν οι: Αρβανίτη Μικέτα, Κατερίνα Κορμπή, Ερνέστος Περάκης. Καλή διασκέδαση!
admin: Τα ονόματα για τις 24/4 για τον Αντώνη Φωνιαδάκη είναι: Κωνσταντοπούλου, Χαϊδά, Βασιλείου, Κόντες, Λεγάκη, Λέκκας. Καλή διασκέδαση.
amira17: σας ευχαριστώ πολύ. Κάλή σας μέρα
admin: Σε ό,τι αφορά την Σωματοψυχοπαιδαγωγική έχει δημοσιευθεί. Για το ερώτημα της creo-reon αν δεν μας πείτε για ποια καταχώρηση μιλάτε δεν μπορούμε να ξέρουμε αν την έχουμε λάβει ή όχι. Πάντως δεν υπάρχουν τόσο παλιές εκκρεμότητες στις Καταχωρήσεις που έχουμε λάβει.
amira17: στειλτε μου μειλ και στο evangelia.marougka@gmail.com .αυτό σας έχω στείλει. Ευχαριστώ πολύ
amira17: Καλησπέρα, σας έχω στείλει ένα εργαστήριο κίνησης βασισμένο στην πανεπιστημιακή μέθοδο της Σωματοψυχοπαιδαγωγικής. Δεν γνωρίζω αν το λάβατε. μηπως κατι δεν έκανα σωστά. θα γίνει στο Horos στις 25 Απριλίου. Θα εκτιμούσα μια απάντησή σας
creo-reon: αγαπητέ admin, θα θελα να ρωτήσω αν λαμβάνετε τις καταχωρήσεις μου, γιατί τη μία φορά δεν δημοσιεύτηκε καθόλου και τώρα είχα κάνει μια πριν το πάσχα. Αναρωτιέμαι αν κάτι δεν πάει καλά με το λογαριασμό μου. φιλία
admin: Πατήστε "Καταχώρηση" και στείλτε αρχείο κειμένου με τα στοιχεία. Στον τίτλο γράψτε Στοιχεία Ομάδας. Στην κατηγορία επιλέξτε Καταχώρηση Στοιχείων Σχολής (θα καταλάβουμε). Προσέξτε, η ομάδα θα πρέπει να έχει Καταστατικό προκειμένου να καταχωρηθεί.
κιραν: Καλημέρα!πως μπορούμε να καταχωρήσουμε την ομάδα μας?
admin: Στο Betelgez στις 13/3 θα πάνε: Αφροδίτη Ντρισμπιώτη, Μαρία Μαντούκου.
admin: Στο Medula στις 14 και 15/3 θα πάνε:ΜΑΡΓΑΡΙΤΑ ΣΤΑΣΙΝΟΥ, Αλεξανδρος Μπαμπαρακος, Μαρία Τσίχλη, Ναυσικά Θεοδωρίδου
admin: Βέβαια όταν αποκαλώ "εκπληκτική" την Τζοκόντα της Λυρικής, τότε τι να πω για τα Nederlands? Από άλλο πλανήτη..
admin: Εκπληκτικό το Χαμόγελο της Τζοκόντας χθές στην Λυρική. Πολύ καλή δουλειά από την Στελλάτου και εξαιρετική η ορχήστρα υπό την διεύθυνση της Γουρζή.
admin: Προς ενημέρωσή όλων, ο αριθμός των οι ενδιαφερόμενων που έχουν δηλώσει μέχρι τώρα υποψηφιότητα, δεν επαρκεί για την πραγματοποίηση των εκλογών του Σ.Ε.ΧΩ.ΧΟ. Θα σας παρακαλούσαμε, να σκεφτείτε πολύ σοβαρά το ενδεχόμενο να δηλώσετε υποψηφιότητα για το Δ.Σ, την ελεγκτική επιτροπή ή την εκπροσώπηση του σωματείου μας στην Π.Ο.Θ.Α, προκειμένου το σωματείο μας να συνεχίσει να αγωνίζεται για τα δικαιώματα όλων μας.
admin: Υπήρχε ένα πρόβλημα στο σύστημα εγγραφής το οποίο πλέον διορθώθηκε.
admin: Οι τελευταίες προσκλήσεις για το Αέναον πάνε στα μέλη: 2/2 Ψαρρού, Ζαγορίτη, 3/3 Αναργύρου, Παράσχου,4/2 Γεωργίου, Τσόπογλου-Γκίνα, 5/2 Ξανθοπούλου, ΚΟΡΖΑΜΠΑΣΑΚΗ. Καλή διασκέδαση!

Only registered users can send messages, register or login

Στοιχεία Επισκεψιμότητας

Αριθμός επισκεπτών χθες:3173
Επισκέψεις αυτού του μήνα:80795
Top Visiting Day: 09-15-2017 : 7129
Αριθμός μελών σε σύνδεση: 0
Επισκέπτες τώρα: 752
Εγγεγραμένα μέλη: 4118
Τώρα σε σύνδεση:
-
Dancetheater.gr. All rights reserved 2010-2016

Login or Register

LOG IN